لكن نظر به تصريح جماعت از علماء به حرمت حتى در حال قنوت احتياط اجتناب است . مبحث دهم در عدم جواز قران ميان دو سوره است در نماز واجبى بدان كه قران در اين مقام عبارت است از جمع نمودن ميان دو سوره يا يك سوره و بعضى سوره ديگر بعد از فراغ از سورهء مباركهء حمد به قصد اين كه از قرائت مطلوبه در نماز است ، خلاف است ما بين فقهاء در جواز عدم جواز آن ، ظاهر اين است كه جايز نبوده باشد ، بلكه موجب بطلان نماز مىشود . بنابراين هرگاه كسى شروع به سوره نمود بعد از حمد در اثناى قرائت مشخص شد كه يك كلمه از آن سوره فراموش شده ، در اين صورت هرگاه در اثناى نماز چاره‌اى نتواند نمود كه كلمه منسيه را تلاوت نمايد ، لازم است عدول به سورهء ديگر نمايد ، اين قران منهى عنه نخواهد بود ، و همچنين شروع به سوره نمود غفلتا يعنى قبل از اين كه تعيين آن سوره نمايد ، اگر چه بعد از فراغ از قرائت كل سوره متذكر شود به حقيقت حال ، در اين صورت ظاهر اين است كه اجتزاء به اين سوره نمىتواند نمود چنانچه بيان خواهد شد ، بلكه لازم است عود نموده قرائت سورهء ديگر نمايد بعد از تعيين ، يا همان سورهء مقروه را تعيين نموده قرائت نمايد ، و قرانى در اين مقام نخواهد بود ، اگر چه بعد از نيت قرائت سورهء ديگر نمايد ، و همچنين است حال در صورتى كه عدول از آن سوره جايز بوده باشد ، اين نيز از جمله قران منهي عنه نيست ، و أوضح از اينها در عدم صدق قران قرائت آيات قرآنيه است در قنوت مطلقا اشكالى در آن نيست .